caelicolis
Dictionary entries
- Entry →caelicola, caelicolae
Common · Noun · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Religion
heaven dweller; deity, god/goddess; worshiper of heavens (L+S);
abl. pl.dat. pl.loc. pl.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber III
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...ciuilibus armissecretumque damus. tractentur uolnera nullasacra manu. si caelicolis furor arma dedisset 315aut si terrigenae temptarent astra gigantes..." - M
Liber X
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...195sit pietas aliis miracula tanta silere;ast ego caelicolis gratum reor ire per omnishoc opus et sacras populis..." 
Liber Quintus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...Sinope, nympha prius blandosque Iovis quae luserat ignes caelicolis immota procis: deceptus amatae fraude deae nec solus Halys..."- G
Poems
Gaius Valerius Catullus from Catullus' Poems
"...dubitas fallere, perfide? nec facta impia fallacum hominum caelicolis placent. quae tu neglegis ac me miserum deseris..."
