benignior
Dictionary entries
- Entry →benignus, benigna -um, benignior -or -us, benignissimus -a -um
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
kind, favorable, obliging; kindly, mild, affable; liberal, bounteous;
nom. sg. (m./f.)voc. sg. (m./f.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
de Clementia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...fortunam certissimum mutuo auxilio cludit? Sed nulla secta benignior leniorque est, nulla amantior hominum et communis boni attentior..." - G
Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...Quamquam quis uno te reverentior huius operis, quis benignior aestimator? Qua ratione ductus tibi potissimum indignationem meam prodidi..."
