arrogantes
Dictionary entries
- Entry →arrogans, (gen.), arrogantis
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
arrogant, insolent, overbearing; conceited; presumptuous, assuming;
acc. pl. (m./f.)nom. pl. (m./f.)voc. pl. (m./f.) - Entry →arrogo, arrogare, arrogavi, arrogatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
ask, question; arrogate to one's self, claim, make undue claim; confer (upon);; adopt (an adult) as one's son (esp. at his instance);
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber V
Aulus Gellius
"...poetarum oratorumque veterum multam copiam." Atque ille nimis arroganter: "tibi" inquit "habeas auctoritates istas ex Faunorum et Aboriginum..." - G
Liber I
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...frumentariae simulationem angustiasque itineris conferrent, facere arroganter, cum aut de officio imperatoris desperare aut praescribere viderentur. Haec sibi..."
