alienatus
Dictionary entries
- Entry →alienor, alienari, alienatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
avoid (with antipathy); cause to feel disgust; be insane/mad; be different;
nom. sg. perf. part. - Entry →alieno, alienare, alienavi, alienatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
alienate, give up, lose possession, transfer by sale, estrange; become numb;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...mulierum circumstantiumque advocatorum, silentium factum per praeconem. Decemvir alienatus ad libidinem animo negat ex hesterno tantum convicio Icili..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...negantibusque nisi Pedo capto aut dedito triumphum, hinc alienatus ab senatu Aemilius seditiosis tribunatibus similem deinde consulatum gessit..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...interim Libonem ornat praetura, convictibus adhibet, non vultu alienatus, non verbis commotior (adeo iram condiderat); cunctaque eius dicta..."
