adulantium
Dictionary entries
- Entry →adulans, (gen.), adulantis
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
flattering, adulatory;
gen. pl. (all) - Entry →adulo, adulare, adulavi, adulatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Lewis & Short
fawn upon (as a dog); flatter (in a servile manner), court; make obeisance (to);
gen. pl. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber V
Aulus Gellius
"...hominem accedit. Tum caudam more atque ritu adulantium canum clementer et blande movet hominisque se corpori adiungit cruraque..." - A
Liber XIII
Aulus Gellius
"...esse opinionem vanam, quam ille ingentibus victoriis et adulantium blandimentis et rebus supra fidem prosperis inbiberat, genitum esse..." - T
Liber XXX
Titus Livius (Livy)
"...castra Romana et in praetorium peruenerunt more adulantium—accepto, credo, ritu ex ea regione ex qua oriundi erant..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...famam vanitatis metuere, modo obsecratione ipsorum et vocibus adulantium in spem induci: postremo aestimari a medicis iubet..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...specie recusantis sed neque eadem adseveratione et consensu adulantium adiutus est. Exim promptum quod multorum intimis questibus tegebatur..."
