adrogabo
Dictionary entries
- Entry →adrogo, adrogare, adrogavi, adrogatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
ask, question; arrogate to one's self, claim, make undue claim; confer (upon);; adopt (an adult) as one's son (esp. at his instance);
sg. fut. act. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...post Galbam quidem bello locus esset." "Nihil adrogabo mihi nobilitatis aut modestiae; neque enim relatu virtutum in comparatione..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...ante omnis experientia.' 'Nobis nihil ultra adrogabo quam ne post Valentem et Caecinam numeremur: ne tamen Mucianum socium..."
