adloquerer
Dictionary entries
- Entry →adloquor, adloqui, adlocutus sum
Verb · 3rd conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
speak to (friendly); address, harangue, make a speech (to); call on; console;
sg. imperf. subj. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Captivi
Titus Maccius Plautus
"...astutiam. HEG. Sequere. em tibi hominem. adi, atque adloquere. TYND. Quis homo est me hominum miserior? ARISTOPHONTES Quid..." 
Liber Septimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...saltem tecta uide, fratremque (quid aufers lumina?) fratrem adloquere et regnum iam me sub iudice posce: aut dabit..."- P
Aeneid IV
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...nunc exspectat fatisque datas non respicit urbes, adloquere et celeris defer mea dicta per auras. non illum nobis..." - P
Aeneid VIII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...Pallas: 'egredere o quicumque es' ait 'coramque parentem adloquere ac nostris succede penatibus hospes.' excepitque manu dextramque amplexus..." - T
Liber XXVIII
Titus Livius (Livy)
"...coepit: 'nunquam mihi defuturam orationem qua exercitum meum adloquerer credidi, non quo uerba unquam potius quam res exercuerim..."
