accusaret
Dictionary entries
- Entry →accuso, accusare, accusavi, accusatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
accuse, blame, find fault, impugn; reprimand; charge (w/crime/offense);
sg. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...quam constanter, ut qui senatus consultum apud senatum accusaret. Respondit Catius Fronto graviter et firme. Senatus ipse mirificus..." - A
Liber IV
Aulus Gellius
"...atque exsuperantiae ingentis: Cum M. Naevius tribunus plebis accusaret eum ad populum diceretque accepisse a rege Antiocho pecuniam..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...posse vociferaretur purgaretque se in vicem atque ultro accusaret, tunc Papirius redintegrata ira spoliari magistrum equitum ac virgas..." - T
Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...ipse cepisset, diem diceret inimico eum ad populum accusaret. ita et pretium recte facti triumphum haberet L. Paulus..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...ille dimissa eius causae delatione, ut priorem vitam accusaret obtinuit, petitumque est a principe cognitionem exciperet. quod..."
