sustento, sustentare, sustentavi, sustentatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

endure, hold out;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1sustentosustentamus
2sustentassustentatis
3sustentatsustentant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentsustentare
activeperfectsustentavisse
passivepresentsustentari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
sustenta
sustentate
future
PersonSingularPlural
2
sustentato
sustentatote
3
sustentato
sustentanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
sustentare
sustentamini
future
PersonSingularPlural
2
sustentator
—
3
sustentator
sustentantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
sustentatus
sustentati
Gen.
sustentati
sustentatorum
Dat.
sustentato
—
Acc.
sustentatum
sustentatos
Voc.
sustentate
sustentati
Abl.
sustentato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
sustentata
sustentatae
Gen.
sustentatae
sustentatarum
Dat.
sustentatae
—
Acc.
sustentatam
sustentatas
Voc.
sustentata
sustentatae
Abl.
sustentata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
sustentatum
sustentata
Gen.
sustentati
sustentatorum
Dat.
sustentato
—
Acc.
sustentatum
sustentata
Voc.
sustentatum
sustentata
Abl.
sustentato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
sustentandus
—
Gen.
sustentandi
—
Dat.
sustentando
—
Acc.
sustentandum
—
Voc.
sustentande
—
Abl.
sustentando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
sustentanda
—
Gen.
sustentandae
—
Dat.
sustentandae
—
Acc.
sustentandam
—
Voc.
sustentanda
—
Abl.
sustentanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
sustentandum
—
Gen.
sustentandi
—
Dat.
sustentando
—
Acc.
sustentandum
—
Voc.
sustentandum
—
Abl.
sustentando
—

Supines

accusative: sustentatum; ablative: sustentatu