pudeo, pudere, -, puditus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Impersonal

Frequency:
Very Frequent

it shames, make ashamed; [me tui pudet => I am ashamed of you];

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1pudeopudemus
2pudespudetis
3pudetpudent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentpudere
passivepresentpuderi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
pude
pudete
future
PersonSingularPlural
2
pudeto
pudetote
3
pudeto
pudento

passive

present
PersonSingularPlural
2
pudere
pudemini
future
PersonSingularPlural
2
pudetor
—
3
pudetor
pudentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
puditus
puditi
Gen.
puditi
puditorum
Dat.
pudito
—
Acc.
puditum
puditos
Voc.
pudite
puditi
Abl.
pudito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
pudita
puditae
Gen.
puditae
puditarum
Dat.
puditae
—
Acc.
puditam
puditas
Voc.
pudita
puditae
Abl.
pudita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
puditum
pudita
Gen.
puditi
puditorum
Dat.
pudito
—
Acc.
puditum
pudita
Voc.
puditum
pudita
Abl.
pudito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
pudendus
—
Gen.
pudendi
—
Dat.
pudendo
—
Acc.
pudendum
—
Voc.
pudende
—
Abl.
pudendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
pudenda
—
Gen.
pudendae
—
Dat.
pudendae
—
Acc.
pudendam
—
Voc.
pudenda
—
Abl.
pudenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
pudendum
—
Gen.
pudendi
—
Dat.
pudendo
—
Acc.
pudendum
—
Voc.
pudendum
—
Abl.
pudendo
—

Supines

accusative: puditum; ablative: puditu