propudium
propudium, propudii
Neuter · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Cassell's Latin Dictionary
shameful action; a wretch, villain;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | propudium | propudia |
| Gen. | propudii | propudiorum |
| Dat. | propudio | propudiis |
| Acc. | propudium | propudia |
| Voc. | propudium | propudia |
| Abl. | propudio | propudiis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...actutum ad fores. recede hinc dierecte. ut pulsat propudium! comesse panem tris pedes latum potes, fores pultare nescis..." - T
Curculio
Titus Maccius Plautus
"...voluptati hoc adiunctum est odium. Pal. Quid ais, propudium? tun etiam cum noctuinis oculis odium me vocas? ebriola..." - T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...malam crucem. tun audes etiam servos spernere, propudium? quasi bella sit, quasi eampse reges ductitent, monstrum mulieris, tantilla..."
