perduro, perdurare, perduravi, perduratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Cassell's Latin Dictionary

last long, endure;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1perduroperduramus
2perdurasperduratis
3perduratperdurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentperdurare
activeperfectperduravisse
passivepresentperdurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
perdura
perdurate
future
PersonSingularPlural
2
perdurato
perduratote
3
perdurato
perduranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
perdurare
perduramini
future
PersonSingularPlural
2
perdurator
—
3
perdurator
perdurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
perduratus
perdurati
Gen.
perdurati
perduratorum
Dat.
perdurato
—
Acc.
perduratum
perduratos
Voc.
perdurate
perdurati
Abl.
perdurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
perdurata
perduratae
Gen.
perduratae
perduratarum
Dat.
perduratae
—
Acc.
perduratam
perduratas
Voc.
perdurata
perduratae
Abl.
perdurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
perduratum
perdurata
Gen.
perdurati
perduratorum
Dat.
perdurato
—
Acc.
perduratum
perdurata
Voc.
perduratum
perdurata
Abl.
perdurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
perdurandus
—
Gen.
perdurandi
—
Dat.
perdurando
—
Acc.
perdurandum
—
Voc.
perdurande
—
Abl.
perdurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
perduranda
—
Gen.
perdurandae
—
Dat.
perdurandae
—
Acc.
perdurandam
—
Voc.
perduranda
—
Abl.
perduranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
perdurandum
—
Gen.
perdurandi
—
Dat.
perdurando
—
Acc.
perdurandum
—
Voc.
perdurandum
—
Abl.
perdurando
—

Supines

accusative: perduratum; ablative: perduratu

Examples

No examples found.