multo, multare, multavi, multatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

punish, fine; extract as forfeit; sentence to pay;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1multomultamus
2multasmultatis
3multatmultant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmultare
activeperfectmultavisse
passivepresentmultari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
multa
multate
future
PersonSingularPlural
2
multato
multatote
3
multato
multanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
multare
multamini
future
PersonSingularPlural
2
multator
—
3
multator
multantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
multatus
multati
Gen.
multati
multatorum
Dat.
multato
—
Acc.
multatum
multatos
Voc.
multate
multati
Abl.
multato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
multata
multatae
Gen.
multatae
multatarum
Dat.
multatae
—
Acc.
multatam
multatas
Voc.
multata
multatae
Abl.
multata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
multatum
multata
Gen.
multati
multatorum
Dat.
multato
—
Acc.
multatum
multata
Voc.
multatum
multata
Abl.
multato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
multandus
—
Gen.
multandi
—
Dat.
multando
—
Acc.
multandum
—
Voc.
multande
—
Abl.
multando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
multanda
—
Gen.
multandae
—
Dat.
multandae
—
Acc.
multandam
—
Voc.
multanda
—
Abl.
multanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
multandum
—
Gen.
multandi
—
Dat.
multando
—
Acc.
multandum
—
Voc.
multandum
—
Abl.
multando
—

Supines

accusative: multatum; ablative: multatu