mentior, mentiri, mentitus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Deponent

Frequency:
Frequent

lie, deceive, invent; imitate; feign; pretend; speak falsely about;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1mentiormentimur
2mentirismentimini
3mentiturmentiuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentmentiri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
mentire
mentimini
future
PersonSingularPlural
2
mentitor
—
3
mentitor
mentiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
mentitus
mentiti
Gen.
mentiti
mentitorum
Dat.
mentito
—
Acc.
mentitum
mentitos
Voc.
mentite
mentiti
Abl.
mentito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
mentita
mentitae
Gen.
mentitae
mentitarum
Dat.
mentitae
—
Acc.
mentitam
mentitas
Voc.
mentita
mentitae
Abl.
mentita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
mentitum
mentita
Gen.
mentiti
mentitorum
Dat.
mentito
—
Acc.
mentitum
mentita
Voc.
mentitum
mentita
Abl.
mentito
—

Supines

accusative: mentitum; ablative: mentitu