magus
magus, magi
Masculine · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Lesser
wise/learned man; magician (Persian); astrologer;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | magus | magi |
| Gen. | magi | magorum |
| Dat. | mago | magis |
| Acc. | magum | magos |
| Voc. | mage | magi |
| Abl. | mago | magis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
X
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...Itaque das, mulier infelix, graves nimiumque poenas. effecit magus, ne filium videres, et solum apud te reliquit..." - G
Poems
Gaius Valerius Catullus from Catullus' Poems
"...quare sit macer invenies. XC. ad Gellium Nascatur magus ex Gelli matrisque nefando coniugio et discat Persicum aruspicium..." - D
Satura III
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...grammaticus, rhetor, geometres, pictor, aliptes, augur, schoenobates, medicus, magus, omnia novit Graeculus esuriens: in caelum iusseris, ibit..."
