magnifico, magnificare, magnificavi, magnificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

prize, esteem greatly; praise, extol;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1magnificomagnificamus
2magnificasmagnificatis
3magnificatmagnificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmagnificare
activeperfectmagnificavisse
passivepresentmagnificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
magnifica
magnificate
future
PersonSingularPlural
2
magnificato
magnificatote
3
magnificato
magnificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
magnificare
magnificamini
future
PersonSingularPlural
2
magnificator
—
3
magnificator
magnificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
magnificatus
magnificati
Gen.
magnificati
magnificatorum
Dat.
magnificato
—
Acc.
magnificatum
magnificatos
Voc.
magnificate
magnificati
Abl.
magnificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
magnificata
magnificatae
Gen.
magnificatae
magnificatarum
Dat.
magnificatae
—
Acc.
magnificatam
magnificatas
Voc.
magnificata
magnificatae
Abl.
magnificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
magnificatum
magnificata
Gen.
magnificati
magnificatorum
Dat.
magnificato
—
Acc.
magnificatum
magnificata
Voc.
magnificatum
magnificata
Abl.
magnificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
magnificandus
—
Gen.
magnificandi
—
Dat.
magnificando
—
Acc.
magnificandum
—
Voc.
magnificande
—
Abl.
magnificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
magnificanda
—
Gen.
magnificandae
—
Dat.
magnificandae
—
Acc.
magnificandam
—
Voc.
magnificanda
—
Abl.
magnificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
magnificandum
—
Gen.
magnificandi
—
Dat.
magnificando
—
Acc.
magnificandum
—
Voc.
magnificandum
—
Abl.
magnificando
—

Supines

accusative: magnificatum; ablative: magnificatu

Examples