itinero, itinerare, itineravi, itineratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Latham (Medieval Word List)
Age:
Medieval

travel; go on eyre/judge's circuit;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1itineroitineramus
2itinerasitineratis
3itineratitinerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentitinerare
activeperfectitineravisse
passivepresentitinerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
itinera
itinerate
future
PersonSingularPlural
2
itinerato
itineratote
3
itinerato
itineranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
itinerare
itineramini
future
PersonSingularPlural
2
itinerator
—
3
itinerator
itinerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
itineratus
itinerati
Gen.
itinerati
itineratorum
Dat.
itinerato
—
Acc.
itineratum
itineratos
Voc.
itinerate
itinerati
Abl.
itinerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
itinerata
itineratae
Gen.
itineratae
itineratarum
Dat.
itineratae
—
Acc.
itineratam
itineratas
Voc.
itinerata
itineratae
Abl.
itinerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
itineratum
itinerata
Gen.
itinerati
itineratorum
Dat.
itinerato
—
Acc.
itineratum
itinerata
Voc.
itineratum
itinerata
Abl.
itinerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
itinerandus
—
Gen.
itinerandi
—
Dat.
itinerando
—
Acc.
itinerandum
—
Voc.
itinerande
—
Abl.
itinerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
itineranda
—
Gen.
itinerandae
—
Dat.
itinerandae
—
Acc.
itinerandam
—
Voc.
itineranda
—
Abl.
itineranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
itinerandum
—
Gen.
itinerandi
—
Dat.
itinerando
—
Acc.
itinerandum
—
Voc.
itinerandum
—
Abl.
itinerando
—

Supines

accusative: itineratum; ablative: itineratu

Examples

No examples found.