interpretor, interpretari, interpretatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

explain/expound; interpret/prophesy from (dream/omen); understand/comprehend;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interpretorinterpretamur
2interpretarisinterpretamini
3interpretaturinterpretantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentinterpretari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
interpretare
interpretamini
future
PersonSingularPlural
2
interpretator
—
3
interpretator
interpretantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interpretatus
interpretati
Gen.
interpretati
interpretatorum
Dat.
interpretato
—
Acc.
interpretatum
interpretatos
Voc.
interpretate
interpretati
Abl.
interpretato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interpretata
interpretatae
Gen.
interpretatae
interpretatarum
Dat.
interpretatae
—
Acc.
interpretatam
interpretatas
Voc.
interpretata
interpretatae
Abl.
interpretata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interpretatum
interpretata
Gen.
interpretati
interpretatorum
Dat.
interpretato
—
Acc.
interpretatum
interpretata
Voc.
interpretatum
interpretata
Abl.
interpretato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
interpretandus
—
Gen.
interpretandi
—
Dat.
interpretando
—
Acc.
interpretandum
—
Voc.
interpretande
—
Abl.
interpretando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
interpretanda
—
Gen.
interpretandae
—
Dat.
interpretandae
—
Acc.
interpretandam
—
Voc.
interpretanda
—
Abl.
interpretanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
interpretandum
—
Gen.
interpretandi
—
Dat.
interpretando
—
Acc.
interpretandum
—
Voc.
interpretandum
—
Abl.
interpretando
—

Supines

accusative: interpretatum; ablative: interpretatu