interfor, interfari, interfatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

interrupt, interpose; break in conversation; speak between/while other speaking;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interforinterfamur
2interfarisinterfamini
3interfaturinterfantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentinterfari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
interfare
interfamini
future
PersonSingularPlural
2
interfator
—
3
interfator
interfantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interfatus
interfati
Gen.
interfati
interfatorum
Dat.
interfato
—
Acc.
interfatum
interfatos
Voc.
interfate
interfati
Abl.
interfato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interfata
interfatae
Gen.
interfatae
interfatarum
Dat.
interfatae
—
Acc.
interfatam
interfatas
Voc.
interfata
interfatae
Abl.
interfata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interfatum
interfata
Gen.
interfati
interfatorum
Dat.
interfato
—
Acc.
interfatum
interfata
Voc.
interfatum
interfata
Abl.
interfato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
interfandus
—
Gen.
interfandi
—
Dat.
interfando
—
Acc.
interfandum
—
Voc.
interfande
—
Abl.
interfando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
interfanda
—
Gen.
interfandae
—
Dat.
interfandae
—
Acc.
interfandam
—
Voc.
interfanda
—
Abl.
interfanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
interfandum
—
Gen.
interfandi
—
Dat.
interfando
—
Acc.
interfandum
—
Voc.
interfandum
—
Abl.
interfando
—

Supines

accusative: interfatum; ablative: interfatu

Examples

No examples found.