interficio, interficere, interfeci, interfectus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Field:
Military

kill; destroy;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1interficiointerficimus
2interficisinterficitis
3interficitinterficiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinterficere
activeperfectinterfecisse
passivepresentinterfici

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
interfice, interfic
interficite
future
PersonSingularPlural
2
interficito
interficitote
3
interficito
interficunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
interficere
interficimini
future
PersonSingularPlural
2
interficitor
—
3
interficitor
interficuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
interfectus
interfecti
Gen.
interfecti
interfectorum
Dat.
interfecto
—
Acc.
interfectum
interfectos
Voc.
interfecte
interfecti
Abl.
interfecto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
interfecta
interfectae
Gen.
interfectae
interfectarum
Dat.
interfectae
—
Acc.
interfectam
interfectas
Voc.
interfecta
interfectae
Abl.
interfecta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
interfectum
interfecta
Gen.
interfecti
interfectorum
Dat.
interfecto
—
Acc.
interfectum
interfecta
Voc.
interfectum
interfecta
Abl.
interfecto
—

Supines

accusative: interfectum; ablative: interfectu

Examples

No examples found.