inservio, inservire, inservivi, inservitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Takes dative

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short

be serviceable (L+S); be attached/submissive to; treat with deference;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inservioinservimus
2inservisinservitis
3inservitinserviunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinservire
activeperfectinservivisse
passivepresentinserviri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inservi
inservite
future
PersonSingularPlural
2
inservito
inservitote
3
inservito
inserviunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inservire
inservimini
future
PersonSingularPlural
2
inservitor
—
3
inservitor
inserviuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inservitus
inserviti
Gen.
inserviti
inservitorum
Dat.
inservito
—
Acc.
inservitum
inservitos
Voc.
inservite
inserviti
Abl.
inservito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inservita
inservitae
Gen.
inservitae
inservitarum
Dat.
inservitae
—
Acc.
inservitam
inservitas
Voc.
inservita
inservitae
Abl.
inservita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inservitum
inservita
Gen.
inserviti
inservitorum
Dat.
inservito
—
Acc.
inservitum
inservita
Voc.
inservitum
inservita
Abl.
inservito
—

Supines

accusative: inservitum; ablative: inservitu

Examples

No examples found.