inprudens, inprudentis (gen.), inprudentior -or -us, inprudentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

ignorant; unaware; unintentional, unsuspecting; foolish/incautious/unthinking;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
inprudentia
Acc.
inprudens
inprudentia
Voc.—
inprudentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inprudentius
inprudentiora
Gen.
inprudentioris
—
Acc.
inprudentius
inprudentiora
Voc.
inprudentius
inprudentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inprudentissimus
inprudentissimi
Gen.
inprudentissimi
inprudentissimorum
Dat.
inprudentissimo
—
Acc.
inprudentissimum
inprudentissimos
Voc.
inprudentissime
inprudentissimi
Abl.
inprudentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inprudentissima
inprudentissimae
Gen.
inprudentissimae
inprudentissimarum
Dat.
inprudentissimae
—
Acc.
inprudentissimam
inprudentissimas
Voc.
inprudentissima
inprudentissimae
Abl.
inprudentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inprudentissimum
inprudentissima
Gen.
inprudentissimi
inprudentissimorum
Dat.
inprudentissimo
—
Acc.
inprudentissimum
inprudentissima
Voc.
inprudentissimum
inprudentissima
Abl.
inprudentissimo
—