inpono, inponere, inposui, inpositus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

impose, put upon; establish; inflict; assign/place in command; set;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inponoinponimus
2inponisinponitis
3inponitinponunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinponere
activeperfectinposuisse
passivepresentinponi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inpone
inponite
future
PersonSingularPlural
2
inponito
inponitote
3
inponito
inponunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inponere
inponimini
future
PersonSingularPlural
2
inponitor
—
3
inponitor
inponuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inpositus
inpositi
Gen.
inpositi
inpositorum
Dat.
inposito
—
Acc.
inpositum
inpositos
Voc.
inposite
inpositi
Abl.
inposito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inposita
inpositae
Gen.
inpositae
inpositarum
Dat.
inpositae
—
Acc.
inpositam
inpositas
Voc.
inposita
inpositae
Abl.
inposita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inpositum
inposita
Gen.
inpositi
inpositorum
Dat.
inposito
—
Acc.
inpositum
inposita
Voc.
inpositum
inposita
Abl.
inposito
—

Supines

accusative: inpositum; ablative: inpositu