inimico, inimicare, inimicavi, inimicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Poetry

make enemies;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1inimicoinimicamus
2inimicasinimicatis
3inimicatinimicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinimicare
activeperfectinimicavisse
passivepresentinimicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
inimica
inimicate
future
PersonSingularPlural
2
inimicato
inimicatote
3
inimicato
inimicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
inimicare
inimicamini
future
PersonSingularPlural
2
inimicator
—
3
inimicator
inimicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
inimicatus
inimicati
Gen.
inimicati
inimicatorum
Dat.
inimicato
—
Acc.
inimicatum
inimicatos
Voc.
inimicate
inimicati
Abl.
inimicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
inimicata
inimicatae
Gen.
inimicatae
inimicatarum
Dat.
inimicatae
—
Acc.
inimicatam
inimicatas
Voc.
inimicata
inimicatae
Abl.
inimicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
inimicatum
inimicata
Gen.
inimicati
inimicatorum
Dat.
inimicato
—
Acc.
inimicatum
inimicata
Voc.
inimicatum
inimicata
Abl.
inimicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
inimicandus
—
Gen.
inimicandi
—
Dat.
inimicando
—
Acc.
inimicandum
—
Voc.
inimicande
—
Abl.
inimicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
inimicanda
—
Gen.
inimicandae
—
Dat.
inimicandae
—
Acc.
inimicandam
—
Voc.
inimicanda
—
Abl.
inimicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
inimicandum
—
Gen.
inimicandi
—
Dat.
inimicando
—
Acc.
inimicandum
—
Voc.
inimicandum
—
Abl.
inimicando
—

Supines

accusative: inimicatum; ablative: inimicatu