infelico, infelicare, infelicavi, infelicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Early

make unhappy;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1infelicoinfelicamus
2infelicasinfelicatis
3infelicatinfelicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentinfelicare
activeperfectinfelicavisse
passivepresentinfelicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
infelica
infelicate
future
PersonSingularPlural
2
infelicato
infelicatote
3
infelicato
infelicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
infelicare
infelicamini
future
PersonSingularPlural
2
infelicator
—
3
infelicator
infelicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
infelicatus
infelicati
Gen.
infelicati
infelicatorum
Dat.
infelicato
—
Acc.
infelicatum
infelicatos
Voc.
infelicate
infelicati
Abl.
infelicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
infelicata
infelicatae
Gen.
infelicatae
infelicatarum
Dat.
infelicatae
—
Acc.
infelicatam
infelicatas
Voc.
infelicata
infelicatae
Abl.
infelicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
infelicatum
infelicata
Gen.
infelicati
infelicatorum
Dat.
infelicato
—
Acc.
infelicatum
infelicata
Voc.
infelicatum
infelicata
Abl.
infelicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
infelicandus
—
Gen.
infelicandi
—
Dat.
infelicando
—
Acc.
infelicandum
—
Voc.
infelicande
—
Abl.
infelicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
infelicanda
—
Gen.
infelicandae
—
Dat.
infelicandae
—
Acc.
infelicandam
—
Voc.
infelicanda
—
Abl.
infelicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
infelicandum
—
Gen.
infelicandi
—
Dat.
infelicando
—
Acc.
infelicandum
—
Voc.
infelicandum
—
Abl.
infelicando
—

Supines

accusative: infelicatum; ablative: infelicatu

Examples

No examples found.