indignus, indigna -um, indignior -or -us, indignissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Lewis & Short

unworthy, undeserving, undeserved; unbecoming; shameful; intolerable; cruel;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indignus
indigni
Gen.
indigni
indignorum
Dat.
indigno
—
Acc.
indignum
indignos
Voc.
indigne
indigni
Abl.
indigno
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indigna
indignae
Gen.
indignae
indignarum
Dat.
indignae
—
Acc.
indignam
indignas
Voc.
indigna
indignae
Abl.
indigna
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indignum
indigna
Gen.
indigni
indignorum
Dat.
indigno
—
Acc.
indignum
indigna
Voc.
indignum
indigna
Abl.
indigno
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indignius
indigniora
Gen.
indignioris
—
Acc.
indignius
indigniora
Voc.
indignius
indigniora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
indignissimus
indignissimi
Gen.
indignissimi
indignissimorum
Dat.
indignissimo
—
Acc.
indignissimum
indignissimos
Voc.
indignissime
indignissimi
Abl.
indignissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
indignissima
indignissimae
Gen.
indignissimae
indignissimarum
Dat.
indignissimae
—
Acc.
indignissimam
indignissimas
Voc.
indignissima
indignissimae
Abl.
indignissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
indignissimum
indignissima
Gen.
indignissimi
indignissimorum
Dat.
indignissimo
—
Acc.
indignissimum
indignissima
Voc.
indignissimum
indignissima
Abl.
indignissimo
—