indico, indicere, indixi, indictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

declare publicly; proclaim, announce; appoint; summon;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1indicoindicimus
2indicisindicitis
3indicitindicunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentindicere
activeperfectindixisse
passivepresentindici

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
indice, indic
indicite
future
PersonSingularPlural
2
indicito
indicitote
3
indicito
indicunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
indicere
indicimini
future
PersonSingularPlural
2
indicitor
—
3
indicitor
indicuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
indictus
indicti
Gen.
indicti
indictorum
Dat.
indicto
—
Acc.
indictum
indictos
Voc.
indicte
indicti
Abl.
indicto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
indicta
indictae
Gen.
indictae
indictarum
Dat.
indictae
—
Acc.
indictam
indictas
Voc.
indicta
indictae
Abl.
indicta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
indictum
indicta
Gen.
indicti
indictorum
Dat.
indicto
—
Acc.
indictum
indicta
Voc.
indictum
indicta
Abl.
indicto
—

Supines

accusative: indictum; ablative: indictu