imploro, implorare, imploravi, imploratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

appeal to, invoke; beg, beseech, implore; ask for help/favor/protection;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1imploroimploramus
2implorasimploratis
3imploratimplorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentimplorare
activeperfectimploravisse
passivepresentimplorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
implora
implorate
future
PersonSingularPlural
2
implorato
imploratote
3
implorato
imploranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
implorare
imploramini
future
PersonSingularPlural
2
implorator
—
3
implorator
implorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
imploratus
implorati
Gen.
implorati
imploratorum
Dat.
implorato
—
Acc.
imploratum
imploratos
Voc.
implorate
implorati
Abl.
implorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
implorata
imploratae
Gen.
imploratae
imploratarum
Dat.
imploratae
—
Acc.
imploratam
imploratas
Voc.
implorata
imploratae
Abl.
implorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
imploratum
implorata
Gen.
implorati
imploratorum
Dat.
implorato
—
Acc.
imploratum
implorata
Voc.
imploratum
implorata
Abl.
implorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
implorandus
—
Gen.
implorandi
—
Dat.
implorando
—
Acc.
implorandum
—
Voc.
implorande
—
Abl.
implorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
imploranda
—
Gen.
implorandae
—
Dat.
implorandae
—
Acc.
implorandam
—
Voc.
imploranda
—
Abl.
imploranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
implorandum
—
Gen.
implorandi
—
Dat.
implorando
—
Acc.
implorandum
—
Voc.
implorandum
—
Abl.
implorando
—

Supines

accusative: imploratum; ablative: imploratu