fetifico, fetificare, fetificavi, fetificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Pliny
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

breed/spawn; hatch/bring forth offspring/young;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1fetificofetificamus
2fetificasfetificatis
3fetificatfetificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentfetificare
activeperfectfetificavisse
passivepresentfetificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
fetifica
fetificate
future
PersonSingularPlural
2
fetificato
fetificatote
3
fetificato
fetificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
fetificare
fetificamini
future
PersonSingularPlural
2
fetificator
—
3
fetificator
fetificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
fetificatus
fetificati
Gen.
fetificati
fetificatorum
Dat.
fetificato
—
Acc.
fetificatum
fetificatos
Voc.
fetificate
fetificati
Abl.
fetificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
fetificata
fetificatae
Gen.
fetificatae
fetificatarum
Dat.
fetificatae
—
Acc.
fetificatam
fetificatas
Voc.
fetificata
fetificatae
Abl.
fetificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
fetificatum
fetificata
Gen.
fetificati
fetificatorum
Dat.
fetificato
—
Acc.
fetificatum
fetificata
Voc.
fetificatum
fetificata
Abl.
fetificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
fetificandus
—
Gen.
fetificandi
—
Dat.
fetificando
—
Acc.
fetificandum
—
Voc.
fetificande
—
Abl.
fetificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
fetificanda
—
Gen.
fetificandae
—
Dat.
fetificandae
—
Acc.
fetificandam
—
Voc.
fetificanda
—
Abl.
fetificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
fetificandum
—
Gen.
fetificandi
—
Dat.
fetificando
—
Acc.
fetificandum
—
Voc.
fetificandum
—
Abl.
fetificando
—

Supines

accusative: fetificatum; ablative: fetificatu

Examples

No examples found.