fastidio, fastidire, fastidivi, fastiditus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Lesser

disdain; be scornful; feel aversion to, be squeamish;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1fastidiofastidimus
2fastidisfastiditis
3fastiditfastidiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentfastidire
activeperfectfastidivisse
passivepresentfastidiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
fastidi
fastidite
future
PersonSingularPlural
2
fastidito
fastiditote
3
fastidito
fastidiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
fastidire
fastidimini
future
PersonSingularPlural
2
fastiditor
—
3
fastiditor
fastidiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
fastiditus
fastiditi
Gen.
fastiditi
fastiditorum
Dat.
fastidito
—
Acc.
fastiditum
fastiditos
Voc.
fastidite
fastiditi
Abl.
fastidito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
fastidita
fastiditae
Gen.
fastiditae
fastiditarum
Dat.
fastiditae
—
Acc.
fastiditam
fastiditas
Voc.
fastidita
fastiditae
Abl.
fastidita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
fastiditum
fastidita
Gen.
fastiditi
fastiditorum
Dat.
fastidito
—
Acc.
fastiditum
fastidita
Voc.
fastiditum
fastidita
Abl.
fastidito
—

Supines

accusative: fastiditum; ablative: fastiditu

Examples