exsecuto, exsecutere, exsecui, exsecutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Whitaker
Age:
Medieval

follow, go after/along; strive after; go on with/persist in; attain/arrive at;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1exsecutoexsecutimus
2exsecutisexsecutitis
3exsecutitexsecutunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexsecutere
activeperfectexsecuisse
passivepresentexsecuti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
exsecute
exsecutite
future
PersonSingularPlural
2
exsecutito
exsecutitote
3
exsecutito
exsecutunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
exsecutere
exsecutimini
future
PersonSingularPlural
2
exsecutitor
—
3
exsecutitor
exsecutuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
exsecutus
exsecuti
Gen.
exsecuti
exsecutorum
Dat.
exsecuto
—
Acc.
exsecutum
exsecutos
Voc.
exsecute
exsecuti
Abl.
exsecuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
exsecuta
exsecutae
Gen.
exsecutae
exsecutarum
Dat.
exsecutae
—
Acc.
exsecutam
exsecutas
Voc.
exsecuta
exsecutae
Abl.
exsecuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
exsecutum
exsecuta
Gen.
exsecuti
exsecutorum
Dat.
exsecuto
—
Acc.
exsecutum
exsecuta
Voc.
exsecutum
exsecuta
Abl.
exsecuto
—

Supines

accusative: exsecutum; ablative: exsecutu