existo, existere, existiti, existitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

step forth, appear; arise; become; prove to be; be (Bee);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1existoexistimus
2existisexistitis
3existitexistunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentexistere
activeperfectexistitisse
passivepresentexisti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
existe
existite
future
PersonSingularPlural
2
existito
existitote
3
existito
existunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
existere
existimini
future
PersonSingularPlural
2
existitor
—
3
existitor
existuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
existitus
existiti
Gen.
existiti
existitorum
Dat.
existito
—
Acc.
existitum
existitos
Voc.
existite
existiti
Abl.
existito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
existita
existitae
Gen.
existitae
existitarum
Dat.
existitae
—
Acc.
existitam
existitas
Voc.
existita
existitae
Abl.
existita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
existitum
existita
Gen.
existiti
existitorum
Dat.
existito
—
Acc.
existitum
existita
Voc.
existitum
existita
Abl.
existito
—

Supines

accusative: existitum; ablative: existitu

Examples

No examples found.