diruo, diruere, dirui, dirutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

demolish/wreck/destroy, pull down, raze to ground; overthrow; bankrupt (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1diruodiruimus
2diruisdiruitis
3diruitdiruunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdiruere
activeperfectdiruisse
passivepresentdirui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dirue
diruite
future
PersonSingularPlural
2
diruito
diruitote
3
diruito
diruunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
diruere
diruimini
future
PersonSingularPlural
2
diruitor
—
3
diruitor
diruuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dirutus
diruti
Gen.
diruti
dirutorum
Dat.
diruto
—
Acc.
dirutum
dirutos
Voc.
dirute
diruti
Abl.
diruto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
diruta
dirutae
Gen.
dirutae
dirutarum
Dat.
dirutae
—
Acc.
dirutam
dirutas
Voc.
diruta
dirutae
Abl.
diruta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dirutum
diruta
Gen.
diruti
dirutorum
Dat.
diruto
—
Acc.
dirutum
diruta
Voc.
dirutum
diruta
Abl.
diruto
—

Supines

accusative: dirutum; ablative: dirutu

Examples

No examples found.