devito, devitare, devitavi, devitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

avoid; get/keep clear of; shun (L+S); go out of the way of; dodge/duck/evade;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1devitodevitamus
2devitasdevitatis
3devitatdevitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdevitare
activeperfectdevitavisse
passivepresentdevitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
devita
devitate
future
PersonSingularPlural
2
devitato
devitatote
3
devitato
devitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
devitare
devitamini
future
PersonSingularPlural
2
devitator
—
3
devitator
devitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
devitatus
devitati
Gen.
devitati
devitatorum
Dat.
devitato
—
Acc.
devitatum
devitatos
Voc.
devitate
devitati
Abl.
devitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
devitata
devitatae
Gen.
devitatae
devitatarum
Dat.
devitatae
—
Acc.
devitatam
devitatas
Voc.
devitata
devitatae
Abl.
devitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
devitatum
devitata
Gen.
devitati
devitatorum
Dat.
devitato
—
Acc.
devitatum
devitata
Voc.
devitatum
devitata
Abl.
devitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
devitandus
—
Gen.
devitandi
—
Dat.
devitando
—
Acc.
devitandum
—
Voc.
devitande
—
Abl.
devitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
devitanda
—
Gen.
devitandae
—
Dat.
devitandae
—
Acc.
devitandam
—
Voc.
devitanda
—
Abl.
devitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
devitandum
—
Gen.
devitandi
—
Dat.
devitando
—
Acc.
devitandum
—
Voc.
devitandum
—
Abl.
devitando
—

Supines

accusative: devitatum; ablative: devitatu