devincio, devincire, devinxi, devinctus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

tie/bind up, hold/fix fast; subjugate; obligate/oblige/constrain; unite closely;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1devinciodevincimus
2devincisdevincitis
3devincitdevinciunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdevincire
activeperfectdevinxisse
passivepresentdevinciri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
devinci
devincite
future
PersonSingularPlural
2
devincito
devincitote
3
devincito
devinciunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
devincire
devincimini
future
PersonSingularPlural
2
devincitor
—
3
devincitor
devinciuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
devinctus
devincti
Gen.
devincti
devinctorum
Dat.
devincto
—
Acc.
devinctum
devinctos
Voc.
devincte
devincti
Abl.
devincto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
devincta
devinctae
Gen.
devinctae
devinctarum
Dat.
devinctae
—
Acc.
devinctam
devinctas
Voc.
devincta
devinctae
Abl.
devincta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
devinctum
devincta
Gen.
devincti
devinctorum
Dat.
devincto
—
Acc.
devinctum
devincta
Voc.
devinctum
devincta
Abl.
devincto
—

Supines

accusative: devinctum; ablative: devinctu

Examples

No examples found.