desolo, desolare, desolavi, desolatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

forsake/abandon/desert; leave alone/without; empty of people; deprive/rob;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1desolodesolamus
2desolasdesolatis
3desolatdesolant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdesolare
activeperfectdesolavisse
passivepresentdesolari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
desola
desolate
future
PersonSingularPlural
2
desolato
desolatote
3
desolato
desolanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
desolare
desolamini
future
PersonSingularPlural
2
desolator
—
3
desolator
desolantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
desolatus
desolati
Gen.
desolati
desolatorum
Dat.
desolato
—
Acc.
desolatum
desolatos
Voc.
desolate
desolati
Abl.
desolato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
desolata
desolatae
Gen.
desolatae
desolatarum
Dat.
desolatae
—
Acc.
desolatam
desolatas
Voc.
desolata
desolatae
Abl.
desolata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
desolatum
desolata
Gen.
desolati
desolatorum
Dat.
desolato
—
Acc.
desolatum
desolata
Voc.
desolatum
desolata
Abl.
desolato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
desolandus
—
Gen.
desolandi
—
Dat.
desolando
—
Acc.
desolandum
—
Voc.
desolande
—
Abl.
desolando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
desolanda
—
Gen.
desolandae
—
Dat.
desolandae
—
Acc.
desolandam
—
Voc.
desolanda
—
Abl.
desolanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
desolandum
—
Gen.
desolandi
—
Dat.
desolando
—
Acc.
desolandum
—
Voc.
desolandum
—
Abl.
desolando
—

Supines

accusative: desolatum; ablative: desolatu

Examples

No examples found.