desisto, desistere, destiti, destitus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

stop/cease/desist (from); give up, leave/stand off; dissociate oneself;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1desistodesistimus
2desistisdesistitis
3desistitdesistunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdesistere
activeperfectdestitisse
passivepresentdesisti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
desiste
desistite
future
PersonSingularPlural
2
desistito
desistitote
3
desistito
desistunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
desistere
desistimini
future
PersonSingularPlural
2
desistitor
—
3
desistitor
desistuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
destitus
destiti
Gen.
destiti
destitorum
Dat.
destito
—
Acc.
destitum
destitos
Voc.
destite
destiti
Abl.
destito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
destita
destitae
Gen.
destitae
destitarum
Dat.
destitae
—
Acc.
destitam
destitas
Voc.
destita
destitae
Abl.
destita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
destitum
destita
Gen.
destiti
destitorum
Dat.
destito
—
Acc.
destitum
destita
Voc.
destitum
destita
Abl.
destito
—

Supines

accusative: destitum; ablative: destitu

Examples

No examples found.