denuntio, denuntiare, denuntiavi, denuntiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

give notice, warn/foretell; threaten/enjoin/declare intent to injure; intimate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1denuntiodenuntiamus
2denuntiasdenuntiatis
3denuntiatdenuntiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdenuntiare
activeperfectdenuntiavisse
passivepresentdenuntiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
denuntia
denuntiate
future
PersonSingularPlural
2
denuntiato
denuntiatote
3
denuntiato
denuntianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
denuntiare
denuntiamini
future
PersonSingularPlural
2
denuntiator
—
3
denuntiator
denuntiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
denuntiatus
denuntiati
Gen.
denuntiati
denuntiatorum
Dat.
denuntiato
—
Acc.
denuntiatum
denuntiatos
Voc.
denuntiate
denuntiati
Abl.
denuntiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
denuntiata
denuntiatae
Gen.
denuntiatae
denuntiatarum
Dat.
denuntiatae
—
Acc.
denuntiatam
denuntiatas
Voc.
denuntiata
denuntiatae
Abl.
denuntiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
denuntiatum
denuntiata
Gen.
denuntiati
denuntiatorum
Dat.
denuntiato
—
Acc.
denuntiatum
denuntiata
Voc.
denuntiatum
denuntiata
Abl.
denuntiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
denuntiandus
—
Gen.
denuntiandi
—
Dat.
denuntiando
—
Acc.
denuntiandum
—
Voc.
denuntiande
—
Abl.
denuntiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
denuntianda
—
Gen.
denuntiandae
—
Dat.
denuntiandae
—
Acc.
denuntiandam
—
Voc.
denuntianda
—
Abl.
denuntianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
denuntiandum
—
Gen.
denuntiandi
—
Dat.
denuntiando
—
Acc.
denuntiandum
—
Voc.
denuntiandum
—
Abl.
denuntiando
—

Supines

accusative: denuntiatum; ablative: denuntiatu