convulnero, convulnerare, convulneravi, convulneratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

inflict severe wounds (on person/part of body); cut; bore, perforate (pipe);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convulneroconvulneramus
2convulnerasconvulneratis
3convulneratconvulnerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvulnerare
activeperfectconvulneravisse
passivepresentconvulnerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convulnera
convulnerate
future
PersonSingularPlural
2
convulnerato
convulneratote
3
convulnerato
convulneranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convulnerare
convulneramini
future
PersonSingularPlural
2
convulnerator
—
3
convulnerator
convulnerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convulneratus
convulnerati
Gen.
convulnerati
convulneratorum
Dat.
convulnerato
—
Acc.
convulneratum
convulneratos
Voc.
convulnerate
convulnerati
Abl.
convulnerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convulnerata
convulneratae
Gen.
convulneratae
convulneratarum
Dat.
convulneratae
—
Acc.
convulneratam
convulneratas
Voc.
convulnerata
convulneratae
Abl.
convulnerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convulneratum
convulnerata
Gen.
convulnerati
convulneratorum
Dat.
convulnerato
—
Acc.
convulneratum
convulnerata
Voc.
convulneratum
convulnerata
Abl.
convulnerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convulnerandus
—
Gen.
convulnerandi
—
Dat.
convulnerando
—
Acc.
convulnerandum
—
Voc.
convulnerande
—
Abl.
convulnerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convulneranda
—
Gen.
convulnerandae
—
Dat.
convulnerandae
—
Acc.
convulnerandam
—
Voc.
convulneranda
—
Abl.
convulneranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convulnerandum
—
Gen.
convulnerandi
—
Dat.
convulnerando
—
Acc.
convulnerandum
—
Voc.
convulnerandum
—
Abl.
convulnerando
—

Supines

accusative: convulneratum; ablative: convulneratu

Examples

No examples found.