convenusto, convenustare, convenustavi, convenustatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

ornament, adorn;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1convenustoconvenustamus
2convenustasconvenustatis
3convenustatconvenustant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconvenustare
activeperfectconvenustavisse
passivepresentconvenustari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
convenusta
convenustate
future
PersonSingularPlural
2
convenustato
convenustatote
3
convenustato
convenustanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
convenustare
convenustamini
future
PersonSingularPlural
2
convenustator
—
3
convenustator
convenustantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
convenustatus
convenustati
Gen.
convenustati
convenustatorum
Dat.
convenustato
—
Acc.
convenustatum
convenustatos
Voc.
convenustate
convenustati
Abl.
convenustato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
convenustata
convenustatae
Gen.
convenustatae
convenustatarum
Dat.
convenustatae
—
Acc.
convenustatam
convenustatas
Voc.
convenustata
convenustatae
Abl.
convenustata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
convenustatum
convenustata
Gen.
convenustati
convenustatorum
Dat.
convenustato
—
Acc.
convenustatum
convenustata
Voc.
convenustatum
convenustata
Abl.
convenustato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
convenustandus
—
Gen.
convenustandi
—
Dat.
convenustando
—
Acc.
convenustandum
—
Voc.
convenustande
—
Abl.
convenustando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convenustanda
—
Gen.
convenustandae
—
Dat.
convenustandae
—
Acc.
convenustandam
—
Voc.
convenustanda
—
Abl.
convenustanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
convenustandum
—
Gen.
convenustandi
—
Dat.
convenustando
—
Acc.
convenustandum
—
Voc.
convenustandum
—
Abl.
convenustando
—

Supines

accusative: convenustatum; ablative: convenustatu

Examples

No examples found.