consario, consarire, consarui, consaritus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Agriculture

hoe thoroughly/to pieces; hoe; weed (crops); dig over (land); rake (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1consarioconsarimus
2consarisconsaritis
3consaritconsariunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconsarire
activeperfectconsaruisse
passivepresentconsariri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
consari
consarite
future
PersonSingularPlural
2
consarito
consaritote
3
consarito
consariunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
consarire
consarimini
future
PersonSingularPlural
2
consaritor
—
3
consaritor
consariuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
consaritus
consariti
Gen.
consariti
consaritorum
Dat.
consarito
—
Acc.
consaritum
consaritos
Voc.
consarite
consariti
Abl.
consarito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
consarita
consaritae
Gen.
consaritae
consaritarum
Dat.
consaritae
—
Acc.
consaritam
consaritas
Voc.
consarita
consaritae
Abl.
consarita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
consaritum
consarita
Gen.
consariti
consaritorum
Dat.
consarito
—
Acc.
consaritum
consarita
Voc.
consaritum
consarita
Abl.
consarito
—

Supines

accusative: consaritum; ablative: consaritu

Examples

No examples found.