conqueror, conqueri, conquestus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

bewail, lament, utter a complaint; complain of, deplore;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conquerorconquerimur
2conquererisconquerimini
3conqueriturconqueruntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconqueri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conquerere
conquerimini
future
PersonSingularPlural
2
conqueritor
—
3
conqueritor
conqueruntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conquestus
conquesti
Gen.
conquesti
conquestorum
Dat.
conquesto
—
Acc.
conquestum
conquestos
Voc.
conqueste
conquesti
Abl.
conquesto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conquesta
conquestae
Gen.
conquestae
conquestarum
Dat.
conquestae
—
Acc.
conquestam
conquestas
Voc.
conquesta
conquestae
Abl.
conquesta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conquestum
conquesta
Gen.
conquesti
conquestorum
Dat.
conquesto
—
Acc.
conquestum
conquesta
Voc.
conquestum
conquesta
Abl.
conquesto
—

Supines

accusative: conquestum; ablative: conquestu