conpono, conponere, conposui, conpositus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

compare; place/put/add/collect together, collate; match (up); store/hoard; calm;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conponoconponimus
2conponisconponitis
3conponitconponunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconponere
activeperfectconposuisse
passivepresentconponi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpone
conponite
future
PersonSingularPlural
2
conponito
conponitote
3
conponito
conponunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conponere
conponimini
future
PersonSingularPlural
2
conponitor
—
3
conponitor
conponuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpositus
conpositi
Gen.
conpositi
conpositorum
Dat.
conposito
—
Acc.
conpositum
conpositos
Voc.
conposite
conpositi
Abl.
conposito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conposita
conpositae
Gen.
conpositae
conpositarum
Dat.
conpositae
—
Acc.
conpositam
conpositas
Voc.
conposita
conpositae
Abl.
conposita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpositum
conposita
Gen.
conpositi
conpositorum
Dat.
conposito
—
Acc.
conpositum
conposita
Voc.
conpositum
conposita
Abl.
conposito
—

Supines

accusative: conpositum; ablative: conpositu