conpingo, conpingere, conpinxi, conpictus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

disguise, cover, paint over;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conpingoconpingimus
2conpingisconpingitis
3conpingitconpingunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconpingere
activeperfectconpinxisse
passivepresentconpingi

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conpinge
conpingite
future
PersonSingularPlural
2
conpingito
conpingitote
3
conpingito
conpingunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conpingere
conpingimini
future
PersonSingularPlural
2
conpingitor
—
3
conpingitor
conpinguntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpictus
conpicti
Gen.
conpicti
conpictorum
Dat.
conpicto
—
Acc.
conpictum
conpictos
Voc.
conpicte
conpicti
Abl.
conpicto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conpicta
conpictae
Gen.
conpictae
conpictarum
Dat.
conpictae
—
Acc.
conpictam
conpictas
Voc.
conpicta
conpictae
Abl.
conpicta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpictum
conpicta
Gen.
conpicti
conpictorum
Dat.
conpicto
—
Acc.
conpictum
conpicta
Voc.
conpictum
conpicta
Abl.
conpicto
—

Supines

accusative: conpictum; ablative: conpictu

Examples

No examples found.