conperio, conperire, conperi, conpertus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

learn/discover/find (by investigation); verify/know for certain; find guilty;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conperioconperimus
2conperisconperitis
3conperitconperiunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconperire
activeperfectconperisse
passivepresentconperiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conperi
conperite
future
PersonSingularPlural
2
conperito
conperitote
3
conperito
conperiunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conperire
conperimini
future
PersonSingularPlural
2
conperitor
—
3
conperitor
conperiuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conpertus
conperti
Gen.
conperti
conpertorum
Dat.
conperto
—
Acc.
conpertum
conpertos
Voc.
conperte
conperti
Abl.
conperto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conperta
conpertae
Gen.
conpertae
conpertarum
Dat.
conpertae
—
Acc.
conpertam
conpertas
Voc.
conperta
conpertae
Abl.
conperta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conpertum
conperta
Gen.
conperti
conpertorum
Dat.
conperto
—
Acc.
conpertum
conperta
Voc.
conpertum
conperta
Abl.
conperto
—

Supines

accusative: conpertum; ablative: conpertu

Examples

No examples found.