comprecor, comprecari, comprecatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Religion

implore, invoke (gods); supplicate, pray that; pray for; pray to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1comprecorcomprecamur
2comprecariscomprecamini
3comprecaturcomprecantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcomprecari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
comprecare
comprecamini
future
PersonSingularPlural
2
comprecator
—
3
comprecator
comprecantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
comprecatus
comprecati
Gen.
comprecati
comprecatorum
Dat.
comprecato
—
Acc.
comprecatum
comprecatos
Voc.
comprecate
comprecati
Abl.
comprecato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
comprecata
comprecatae
Gen.
comprecatae
comprecatarum
Dat.
comprecatae
—
Acc.
comprecatam
comprecatas
Voc.
comprecata
comprecatae
Abl.
comprecata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
comprecatum
comprecata
Gen.
comprecati
comprecatorum
Dat.
comprecato
—
Acc.
comprecatum
comprecata
Voc.
comprecatum
comprecata
Abl.
comprecato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
comprecandus
—
Gen.
comprecandi
—
Dat.
comprecando
—
Acc.
comprecandum
—
Voc.
comprecande
—
Abl.
comprecando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
comprecanda
—
Gen.
comprecandae
—
Dat.
comprecandae
—
Acc.
comprecandam
—
Voc.
comprecanda
—
Abl.
comprecanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
comprecandum
—
Gen.
comprecandi
—
Dat.
comprecando
—
Acc.
comprecandum
—
Voc.
comprecandum
—
Abl.
comprecando
—

Supines

accusative: comprecatum; ablative: comprecatu