-, -, collubui, collubitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Impersonal

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

it pleases/is very agreeable; (IMPERS PERFDEF perfect form has present sense);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1collubuicollubuimus
2collubuisticollubuistis
3collubuitcollubuerunt, collubuere

Infinitives

VoiceTenseForms
activeperfectcollubuisse

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
collubitus
collubiti
Gen.
collubiti
collubitorum
Dat.
collubito
—
Acc.
collubitum
collubitos
Voc.
collubite
collubiti
Abl.
collubito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
collubita
collubitae
Gen.
collubitae
collubitarum
Dat.
collubitae
—
Acc.
collubitam
collubitas
Voc.
collubita
collubitae
Abl.
collubita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
collubitum
collubita
Gen.
collubiti
collubitorum
Dat.
collubito
—
Acc.
collubitum
collubita
Voc.
collubitum
collubita
Abl.
collubito
—

Supines

accusative: collubitum; ablative: collubitu

Examples

No examples found.