cocleare
cocleare, coclearis
Neuter · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
spoon; (originally for extracting snails); spoonful;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | cocleare | coclearia |
| Gen. | coclearis | coclearium, coclearum |
| Dat. | cocleari | coclearibus |
| Acc. | cocleare | coclearia |
| Voc. | cocleare | coclearia |
| Abl. | cocleari | coclearibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
Liber VIII
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...ligulam cum mittere possis, mittere cum possis uel cocleare mihi, (magna nimis loquimur), cocleam cum mittere possis, denique..."Liber XIV
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...minus utilis ovis. Numquid scis, potius cur cocleare vocer? CXXII Anuli Ante frequens, sed nunc rarus nos donat..."
