circumjaceo, circumjacere, -, -:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

lie near/around; (places/persons/objects); border upon (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circumjaceocircumjacemus
2circumjacescircumjacetis
3circumjacetcircumjacent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircumjacere
passivepresentcircumjaceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
circumjace
circumjacete
future
PersonSingularPlural
2
circumjaceto
circumjacetote
3
circumjaceto
circumjacento

passive

present
PersonSingularPlural
2
circumjacere
circumjacemini
future
PersonSingularPlural
2
circumjacetor
—
3
circumjacetor
circumjacentor

Participles

Present Active Participle

neuter

CaseSingularPlural
Nom.—
circumjacentia
Acc.
circumjacens
circumjacentia
Voc.—
circumjacentia

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circumjacendus
—
Gen.
circumjacendi
—
Dat.
circumjacendo
—
Acc.
circumjacendum
—
Voc.
circumjacende
—
Abl.
circumjacendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circumjacenda
—
Gen.
circumjacendae
—
Dat.
circumjacendae
—
Acc.
circumjacendam
—
Voc.
circumjacenda
—
Abl.
circumjacenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circumjacendum
—
Gen.
circumjacendi
—
Dat.
circumjacendo
—
Acc.
circumjacendum
—
Voc.
circumjacendum
—
Abl.
circumjacendo
—

Examples

No examples found.