candico, candicare, candicavi, candicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

have white appearance; be white/whitish;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1candicocandicamus
2candicascandicatis
3candicatcandicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcandicare
activeperfectcandicavisse
passivepresentcandicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
candica
candicate
future
PersonSingularPlural
2
candicato
candicatote
3
candicato
candicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
candicare
candicamini
future
PersonSingularPlural
2
candicator
—
3
candicator
candicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
candicatus
candicati
Gen.
candicati
candicatorum
Dat.
candicato
—
Acc.
candicatum
candicatos
Voc.
candicate
candicati
Abl.
candicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
candicata
candicatae
Gen.
candicatae
candicatarum
Dat.
candicatae
—
Acc.
candicatam
candicatas
Voc.
candicata
candicatae
Abl.
candicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
candicatum
candicata
Gen.
candicati
candicatorum
Dat.
candicato
—
Acc.
candicatum
candicata
Voc.
candicatum
candicata
Abl.
candicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
candicandus
—
Gen.
candicandi
—
Dat.
candicando
—
Acc.
candicandum
—
Voc.
candicande
—
Abl.
candicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
candicanda
—
Gen.
candicandae
—
Dat.
candicandae
—
Acc.
candicandam
—
Voc.
candicanda
—
Abl.
candicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
candicandum
—
Gen.
candicandi
—
Dat.
candicando
—
Acc.
candicandum
—
Voc.
candicandum
—
Abl.
candicando
—

Supines

accusative: candicatum; ablative: candicatu

Examples

No examples found.